شهنان تبریک گویان

غمی غمناک (سهراب سپهري)

shahnan — Tue, 10 Nov 2009 12:58:18 GMT

شب سردی است,و من افسرده.
راه دوری است,و پایی خسته.
تیرگی هست و چراغی مرده.

می کنم,تنها,از جاده عبور:
دور ماندند ز من آدم ها.
سایه ای از سر دیوار گذشت
غمی افزود مرا بر غم ها.

فکر تاریکی و این ویرانی
بی خبر آمد تا با دل من
قصه ها ساز کند پنهانی.

نیست رنگی که بگوید با من
اندکی صبر,سحر نزدیک است.
هر دم این بانگ بر آرم از دل:
وای,این شب چقدر تاریک است!

خنده ای کو که به دل انگیزم؟
قطره ای کو که به دریا ریزم؟
صخره ای کو که بدان آویزم؟

مثل این است که شب نمناک است.
دیگران را هم غم هست به دل
غم من,لیک,غمی غمناک است

کجــا بـودي وقتــي غريبــي و درد

shahnan — Tue, 27 Oct 2009 12:33:24 GMT

کجا بــودي وقتي برات شکستـم يخ زده بود شـاخه گُلم تو دستـــم

کجــا بـودي وقتــي غريبــي و درد داشت مـن تنها رو ديوونه ميـــکـرد

کجــا بودي وقتي کنـار عکســـات شبا نشستم به هواي چشمـــات

کجا بــودي ببيني مــن ميســـوزم عيــن چشــات سيـاهه رنـگ روزم

ســـرزنشــــاي مردمـــو شنيـــدم هــر چــي که باورت نميشه ديـدم

کنـــايه هــاشونــو به جون خريدم نبــود ستــاره ام شبـا گريه چيـدم

کجا بودي وقتي اشکــام ميريخت خون جاي گريه از چشام ميـريخت

کجـــا بودي وقتـــي آبـــروم مـــرد امــا به خـاطر چشات قسم خـورد

کجـــا بودي وقتي که پرپر شـــدم سوختم و از غمت خاکستر شدم

خنده واسه هميشه از لبـام رفت

رسيدن از مرمر رويــاهـــــام رفت

پخته اي بودم که خام افتاده ام

shahnan — Tue, 11 Aug 2009 13:00:16 GMT

بي تو اينجا نا تمام افتاده ام

پخته اي بودم که خام افتاده ام

گفته بودي تا که عاقلتر شوم

آه ، مي خواهي مگر کافر شوم

من سري دارم که مي خواهد کمند

حالتي دارم که محتاجم به بند

کاشکي در گردنم زنجير بود

کاشکي دست تو دامنگيربود

عقل ما سرمايه دردسر است

من جهان را زير وبالا کرده ام

عشق خود را در تــــــو پيدا کرده ام

من دگر از هر چه جز دل خسته ام

عهد ياري با دل دل بسته ام

بر لب تو خنده مجنوني ام

خنده تو رنگي از دلخونيم

آب را گل نکنید (سحراب)

shahnan — Tue, 11 Aug 2009 12:52:18 GMT

آب را گل نكنيم :

در فرودست انگار، كفتري مي خورد آب .

ياكه در بيشه دور، سيره اي پر مي شويد .

يا در آبادي، كوزه اي پر ميگردد .

آب را گل نكنيم :

شايد اين آب روان، مي رود پاي سپيداري، تا فرو شويد اندوه دلي .

دست درويشي شايد، نان خشكيده فرو برده در آب .

زن زيبايي آمد لب رود،

آب را گل نكنيم : روي زيبا دو برابر شده است .

چه گوارا اين آب !

چه زلال اين رود !

مردم بالا دست، چه صفايي دارند !

چشمه هاشان جوشان، گاوهاشان شير افشان باد !

من نديدم دهشان ،

بي گمان پاي چپرهاشان جا پاي خداست .

ماهتاب آنجا، مي كند روشن پهناي كلام .

بي گمان در ده بالا دست، چينه ها كوتاه است .

غنچه اي مي شكفد، اهل ده با خبرند .

چه دهي بايد باشد !

كوچه باغش پر موسيقي باد !

مردمان سر رود، آب را مي فهمند .

گل نكردندش، مانيز

اهل كاشانم (سحراب)

shahnan — Tue, 11 Aug 2009 12:51:30 GMT

اهل كاشانم

روزگارم بد نيست

تكه ناني دارم ، خرده هوشي ، سر سوزن ذوقي .

مادري دارم ، بهتر از برگ درخت .

دوستاني ، بهتر از آب روان .

*****

و خدايي كه در اين نزديكي است :

لاي اين شب بوها ، پاي آن كاج بلند.

روي آگاهي آب ، روي قانون گياه .

*****

من مسلمانم .

قبله ام يك گل سرخ .

جانمازم چشمه ، مهرم نور .

دشت سجاده من .

من وضو با تپش پنجره ها مي گيرم

در نمازم جريان دارد ماه ، جريان دارد طيف .

سنگ از پشت نمازم پيداست :

همه ذرات نمازم متبلور شده است .

من نمازم را وقتي مي خوانم

كه اذانش را باد ، گفته باشد سر گلدسته سرو

من نمازم را ، پي (( تكبيرة الاحرام )) علف مي خوانم

پي (( قد قامت )) موج .

*****

كعبه ام بر لب آب

كعبه ام زير اقاقي هاست .

كعبه ام مثل نسيم ، مي رود باغ به باغ ، مي رود شهربه شهر

(( حجر الاسود )) من روشني باغچه است .

*****

اهل كاشانم

پيشه ام نقاشي است

گاه گاهي قفسي مي سازم با رنگ ، مي فروشم به شما

تا به آواز شقايق كه در آن زنداني است

دل تنهايي تان تازه شود .

چه خيالي ، چه خيالي ، ... مي دانم

پرده ام بي جان است .

خوب مي دانم ، حوض نقاشي من بي ماهي است .

*****

اهل كاشانم .

نسبم شايد برسد .

به گياهي در هند ، به سفالينه اي از خاك (( سيلك )).

نسبم شايد ، به زني فاحشه در شهر بخارا برسد .

همیشه از تو گفتم (اردلان سرفراز)

shahnan — Thu, 14 May 2009 12:01:18 GMT

من از صدای بارون / از دل موج دریا

من از نهایت شب / عمق شبای یلدا

من از نسیم عاشق / از نفس دقایق

من از سکوت ساحل / زمزمه های قایق

اسم تو رو شنفتم / همیشه از تو گفتم

من از غروب غربت / تو کوچه های خلوت

من از سکوت محراب / تو خلسه ی عبادت

من ته چشم آهو / دشت گلای شب بو

وقتی به ساز دریا / می زنه زخمه پارو

اسم تو رو شنفتم / همیشه از تو گفتم

ای تو همه دیدنم ! / کاشف چشمات منم

دنیا رو با تو دیدم / که از تو حرف می زنم

اگر که من نبودم / کسی تو رو نمی شناخت

برای رنگ چشمات / کسی غزل نمی ساخت

ســـــــــا يه ی عشق

shahnan — Thu, 14 May 2009 05:11:14 GMT

من قطره ام من قطره ام در بحر طوفان زاي تو

من گـــــــــــوهرم من گوهرم در ديدهء بيناي تو

دفتر بُدم دفتر بُدم از دانش و فضل و هـــــــــــنر

دريا شدم دريا شدم از ســــــــــاغر و صهباي تو

گم گشته ام در عشق تو دل را بتو بسپرده ام

آواره و سرگشته ام در دامن ِ صحرای تو

در رگ رگ انديشـــــه ام جوش تمناي تو هست

شادي يي دل باشـــــــــد مدام از آن رُخ زيباي تو

در جــــان من آيينه يي اي عشق روزافزون من

الهام شعر ناب من آن نرگس شهـلای تو

شد شـوره زار اين تنم سرسبز از باران تو

در تار و پودم شد روان مهر نشاط آرای تو

بر من تجلي كـــــرده يي اي فيض عشق جاودان

روشن شدم اكنون دگـر از جام و از مينای تو

اندر خزان جسـم من گلهای خندان منی

رنگين شود اكنون غزل از شور و از غوغای تو

خداوندا خارم كن،اما مردم آزارم مکن

shahnan — Sat, 02 May 2009 04:28:18 GMT

خداوندا

اگر داشتن ذليل داشتنم ميكند،

ندارم كن .

خداوندا

اگر كاشتن اسير چيدنم ميكند،

بيكارم كن.

اگر انديشه ی خيانت به ياران

بر سرم افتاد،

بر سر دارم كن.

اگر به لحظه غفلتی در افتادم،

پيش از سقوط هشيارم كن.

اگر رنج بيماران

لحظه ای از دلم بيرون رفت،

سخت و بی ترحم بيمارم كن.

خداوندا

خارم كن،

اما مردم آزارم مکن

فرهاد چرا کوه را آذار دادی چرا بیستون را اجرا دادی

shahnan — Sun, 19 Apr 2009 15:37:18 GMT

گفتند که کوه را کند فرهاد

گفتند که عاشق بود فرهاد

در تعجب مانده ام , من از, فرهاد

گر عاشق بود فرهاد

تنها نمی رفت کوه فرهاد

چون بی عشق شیرین میمرد فرهاد

دلامون یه گوله آتیش، لبامون پر از ترک

shahnan — Sat, 18 Apr 2009 15:00:27 GMT

چی می شد بچه می موندیمو بزرگ نمیشدیم

پشت این صورتک بچه ها گرگ نمی شدیم

دلامون یه گوله آتیش، لبامون پر از ترک

می پریدیم از رو گلها، عینهو یه شاپرک

به جای دوچرخه با یه طوقه سرگرم می شدیم

جلوی بزرگترا مث یه موم نرم می شدیم

کاش می شد تو کوچه های بچه گی ساز بزنیم

ساده وار و بچه گونه ، زیر آواز بزنیم

می شد از کنار کوچه ، لخ و لخ پایی کشید

حتی خورشید و تو آسمون مقوایی کشید

یا شبا رو پشتبون، خیره به تاق آسمون

دنبال قشنگ ترین ستاره های کهکشون

کاش می شد بچه می موندیم، عاشق شاپرکا

تشنه ی رسیدن یک به یک قاصدکا

چی می شد بچه می موندیمو بزرگ نمی شدیم

حیرون دروغ چوپونه و گرگ نمی شدیم...